Nie rozumiem dlaczego niektórzy uważają, że nie zasługują na szczęście. Zapewne to ma jakąś głębiej 'zakopaną' przyczynę, ale czy nie da się z tym walczyć?
Tak, wiem. Czasem jest źle, sypie się nam wszystko, ale trzeba wstać i iść dalej, jeśli nie samemu to są przyjaciele, którzy nam pomogą. Tylko tej pomocy trzeba chcieć.
Osobiście strasznie się martwię jak któraś z bliskich mi osób jest w złym stanie, zazwyczaj psychicznie i stram się jakoś pomóc. Niestety zazwyczaj jestem bezsilna i jedyne co mogę w pełni zaoferować to to, że wysłucham i spróbuję doradzić.
Ale dlaczego te osoby nie chcą pomocy? Przecież wiedzą, że nie poradzą sobie same. Fucking logic.
To jeszcze nic.
Najgorsze gdy ta osoba mówi, że zrywa znajomość, że musi odejść bo rani mnie. A właściwie jest odwrotnie, bo najbardziej rani mnie w momencie zrywania znajomości. No ludzie, też mam uczucia. Jeśli jesteś moim przyjacielem/przyjaciółką to oznacza, iż jesteś dla mnie WAŻNY/A!
Tak trudno to zrozumieć?
Zawsze może powiedzieć, że musi chwilę pobyć sami by przemyśleć kilka spraw i wtedy jak najbardziej będę wyrozumiała i uszanuję jej wolę.
Takim oto sposobem wczoraj się wkurzyłam, tak że rozbolał mnie brzuch i głowa, w dodatku strasznie się martwiłam. Mam już tak sszargane nerwy, ledwo wytrzymuję. Niestety później wybucham i obrywa się przypadkowym osobom.
Chcę by znów wszystko się poukładało. Chcę by znów słońce świeciło tylko dla mnie, a tęcza była codziennym widokiem. I need it.
see u... xx
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Śmiało komentuj. :)